جلسه ی بزرگداشت مقام معلم در ابن بابویه بر سر مزار دکتر خانعلی برگزار گردید. در این جلسه البته از سوی نیروهای امنیتی اجازه داده نشد تزئیناتی که برای مزار آماده شده بود استفاده شود، اجازه داده نشد که از تجهیزات صوتی استفاده شود، اجازه داده نشد تا معلمان تراکت هایی را که آماده شده بود را در دست بگیرند و تراکت ها در مسیر ضبط شد ولی با این حال حضور معلمان پر قدرت و چشمگیر بود و همگی تا پایان مراسم حضور داشتند و برنامه به خوبی و کامل برگزار گردید. مجری مراسم آقای رضایی بود. در گردهمایی معلمان بر سر مزار دکتر خانعلی دو برادر دکتر خانعلی و آقای فرد از فعالین روز حادثه حضور داشتند و در رابطه با دکتر و وقایع روز حادثه و اتفاقات پس از آن خاطراتی را بیان نموده و اظهار داشتند که دکتر خانعلی نه برای شخص خود بلکه در راه آرمانهایش کشته شد. او از نظر وضع مالی در موقعیت مناسبی قرار داشت ولی هم خود در برنامه ی مربوط شرکت می کرد و هم از دیگران می خواست تا بروند و از حقوق جمعی دفاع کنند.
در این مراسم همچنین سرودی که توسط آقای جوادی در بزرگداشت دکتر خانعلی سروده شده بود یک بار توسط آقای اسفندیار و یک بار به صورت جمعی توسط حضار خوانده شد. آقای باغانی دبیر کل کانون صنفی معلمان ایران نیز گزارشی از فعالیت های انجام شده توسط کانون در طول دو سال اخیر دادند و دو کتاب بسیار حجیم را که از فعالیت ها و مکاتبات کانون با مسؤولین در ارتباط با حقوق صنفی معلمان تشکیل شده بود به حضار نشان داده و گفتند کانون فعال بوده و همچنان به فعالیت خود ادامه خواهد داد. در میان صحبت های باغانی چند بار حضار به هیجان آمده و شعار می دادند: باغانی باغانی حمایتت می کنیم.
در جلسه اعلام شد که حرف معلم این است: چه کنیم تا نیاز مند نباشیم؟ همچنین از آقای داوری که دیروز دستگیر شدند یاد شد.
در این گردهمایی تأکید شد که کانون صنفی معلمان ایران همچنان در موضوع لایحه ی مدیریت خدمات کشوری فعال بوده و موضوع را با جدیت پی گیری می کند.
همچنین شعارهایی توسط معلمان حاضر داده شد از جمله:
تبعیض دیگه بسه
معلم شده خسته
معلم آزاده حمایتت می کنیم
ما همه اهل دردیم
دوشنبه بر می گردیم
آقای قریشیان از اعضای هیئت مدیره ی کانون صنفی معلمان ایران نیز در ارتباط با مسائل فرهنگیان سخنانی را ایراد کردند.
در ادامه شعری در وصف معلم توسط یکی از معلمان قرچک سروده شده بود که خوانده شد. حضور مأموران امنیتی در این مجلس کاملاً مشهود بود. در پایان حضار با قرائت فاتحه مجلس را ترک کردند و بر مبنای بیانیه ی کانون صنفی معلمان ایران تأکید شد که مراسم بعدی در روز دوشنبه ۱۶ اردیبهشت در سازمان آموزش و پرورش شهر تهران رأس ساعت ۳۰: 13برگزار خواهد شد.
کانون معلمان ایران
سخنران اول اين گردهمايي؛ برادر شهيد دكتر خانعلي بود.
ايشان ضمن تشكر از معلمان به جهت حضور آن ها؛ دكتر خانعلي را معلمي آگاه؛ دلسوز و مسؤوليت پذير توصيف كرد. او در قسمتي از سخنان خود به ذكر خاطره اي از آن وقايع پرداخت .... برادرم بعد از اصابت تير؛ به بيمارستان بازرگان منتقل شد. حدود ساعت 2 بعد از ظهر بود كه از بيمارستان به من اطلاع دادند تا در آن جا حضور پيدا كنيم. ما هم بلافاصله خود را به بيمارستان رسانديم. متاسفانه تلاش پزشكان موثر واقع نشد و دكتر خانعلي در ساعت 9 شب به ديدار حق شتافت. جنازه را از بيمارستان تحويل گرفته و به مسجد اسكندري منتقل كرديم. درهاي مسجد را از پشت بسته بوديم و تا صبح به نوبت كشيك مي داديم تا جنازه را نبرند. واقعاً چه روزهايي بود....
ايشان قشر معلم را قشر آگاه و فهيم جامعه توصيف كرد كه قابل مقايسه با هيچ كدام اقشار و طبقات ديگر جامعه نيستند.
بعد از آن، آقاي "باغاني" دبير كل كانون صنفي معلمان از دكتر خانعلي به عنوان "شهيد صنف " ياد كرد.
آقاي باغاني؛ مسؤولان كشور به خصوص آقاي احمدي نژاد را به پايبندي به قول ها و وعده ها فرا خواند و صريحاً عنوان كرد كه چرا رئيس جمهور "قانون مديريت خدمات كشوري" را اجرا نمي كند؟
ايشان در پايان به بازداشت عضو شوراي مركزي سازمان معلمان ايران؛ آقاي "محمد داوري" اشاره كرد و خواهان آزادي سريع ايشان شد.
بعد از آقاي باغاني، عضو هيأت مديره ی كانون صنفي؛ آقاي "رئيس زاده " به ذكر خاطره اي از يك معلم پرداخت.
در پايان؛ جمعيت حاضر با دادن شعارهايي مانند معلم بيدار است؛ از تبعيض بيزار است
ما همه اهل درديم؛ دوشنبه برمي گرديم ....
به تجمع خود پايان دادند.
حاشيه ها:
*جمعيت حاضر حدود 300 الي 400 نفر برآورد مي شد.
*حضور پر رنگ نيروهاي انتظامي و امنيتي در اين مراسم كاملاً مشهود بود.
* به هيچ يك از معلمان حاضر اجازه حمل پلاكارد داده نشد.
* پارچه اي كه از طرف "سازمان معلمان ايران" به منظور نكوداشت ياد دكتر خانعلي نصب شده بود؛ نام سازمان معلمان را از پايين پارچه قيچي كرده بودند!
* برگزاري اين مراسم با بزرگداشت " شيخ صدوق" همزمان گرديده بود. از ابتداي مراسم تا انتهاي آن صداي بلند گو آن قدر زياد بود كه به سختي صداي سخنران ها شنيده مي شد و جالب آن كه صداي مرحوم آغاسي از آن شنيده مي شد.
* صندلي هايي كه براي نشستن مهمانان بزرگداشت شيخ صدوق اختصاص داده بودند اكثراً خالي بودند!
* در حين مراسم بعضي از افراد خاص دائماً با پخش خرما، حلوا و... سعي مي كردند به نوعي موضوع اين تجمع را عوض كنند!
..... انگار كه دكتر خانعلي به تازگي مرحوم شده است!
سخن معلم
امروز(12اردیبهشت) پس از مراسم مختصری در محل کار تحت عنوان روز قدردانی از معلم تصمیم گرفتم تا علیرغم طعنه های همکاران، به گورستان بابویه در شهر ری، یعنی به محلی که کانون صنفی (بهشتی و دوستان) جهت بر گزاری مراسم امروز اعلام کرده بودند برسانم... در اطراف گورستان نیروی انتظامی در حال گشت زنی بود و ظاهراً مراسمی دولتی هم همزمان تدارک دیده می شد، البته نه برای گرامیداشت روز معلم.
حدود ساعت 3.15 دقیقه بود و از بلندگوهای گورستان با بالاترین ولوم قرآن پخش می شد، به نحوی که مکالمه ی عادی بین دو نفر هم امکان پذیر نبود. در کنار آرامگاه دکتر خانعلی و در میان درختان جمعیتی حدود 100 نفر گرد آمده بودند و یکی از اعضای کانون در حال سخنرانی بود که صدای ایشان، چند متر آن طرفتر شنیده نمی شد. ایشان پس از اشاره به مناقب آقای مطهری و خصائل ایشان به چند مورد از خواسته های صنفی معلمان نیز اشاره کردند. که با دست زدن برخی و صلوات برخی دیگر مواجه گردید.
پس از ایشان آقای خانعلی برادر دکتر خانعلی پیرامون زندگی آن مرحوم و فشارهای وارده به خانواده ایشان پس ازجان باختن وی سخنانی ایراد کرد. در این میان از بلندگوهای گورستان صدای شاعر حزب الهی (آغاسی) با شدت هر چه تمام تر ادامه داشت.
گردانندگان مراسم از حضار تقاضا کردند که به خاطر جلوگیری از اغتشاش! به جای دست زدن در تائید گفته های سخنرانان صلوات بفرستند! و پس از آن مراسم به مجلس ادای صلوات تبدیل شد. به علت هیاهو و عربده کشی که از بلندگوها در جریان بود، برخی از حضار تقاضای بلند گوی دستی نمودند که باز هم از سوی گردانندگان مراسم رد شد. در این زمان جمعیت اندکی بیشتر شده بود و به همین دلیل دیگر شنیدن صدای گویندگان میسر نبود.
من که از شنیدن این همه صلوات خسته شده بودم، در حالی که مراسم هنوز ادامه داشت از گورستان خارج شده و خود را به ایستگاه مترو رساندم.
آیا به راستی چنین مراسمی ادامه همان اعتراضات پر انرژی و سرزنده ی اسفند 85 است؟
مسلماً خیر، برگزاری چنین مراسمی فقط از کسانی انتظار می رود که همان اعتراضات را نیز با راه حل های اداری و چانه زدن های جناحی خاموش کردند. کسانی که سعی دارند معلمان معترض را از خیابان ها به گورستان ها هدایت کنند.
امروز که به دلیل همزمانیش با روز کارگر می توانست به روز اعتراض جدی به وضعیت زندگی همه زحمتکشان و مزد بگیران تبدیل شود، و زمینه ی آزادی و لغو احکام صادره علیه معلمان و سایر فعالان باشد، روزی که می توانست طلیعه ی آزادی فرزاد کمانگر باشد، با سعی و تلاش این دوستان تبدیل به یک مراسم ترحیم ساده شد.
این دوستان اکنون باید دریافته باشند که چرا توده ی معلمان، یعنی همان کسانی که با از خود گذشتگی در اعتراضات اسفند ماه شرکت کرده بودند، به فراخوان هایی از این دست پاسخ مثبت نمی دهند و خود با اعتصابات و اعتراضات شان در تلاشند تا خواسته هایشان را به دست آورند.
شاید از بخت بلند این دوستان بود که در جریان انتخابات رد صلاحیت شدند، چرا که نتیجه ی آراشان در چنین نمایشی بسیار تأسف بر انگیز می شد. هر چند تا همین جای کار هم حمایت بخش وسیعی از معلمان را از دست داده اند. مراسم امروز نشان دهنده ی این واقعیت بود.
صدای اعتراض معلم
امروز که مصادف بود با شهادت اولين شهيد صنفي معلمان دكتر ابوالحسن خانعلي در روز سه شنبه 12 ارديبهشت 1340 تجمعي بر سر مزار ايشان همراه با خانواده اين بزرگوار و جمعي از غيور مردان و زنان معلم كه قريب 500 نفر مي شدند سالروز شهادت و روز معلم گرامي داشته شد؛ اين تجمع كه از سوي كانون صنفي معلمان ترتيب داد شده بود با حضور سفيران غيرتمند معلم بر پا گشت؛ اين جمع از ساعت 15 امروز پنج شنبه 12 ارديبهشت 1387بر سر مزار وی واقع در گورستان ابن بابويه شهر ري آغاز گرديد كه ابتدا برادرهاي اين شهيد و همكاران ايشان كه شاهد ماجراي آن روز تلخ بودند سخنرانی کردند، و سپس آقايان باغاني و رئيس زاده و ساير فعالان صنفي در جهت احقاق حقوق صنفي معلمان و فعاليت هاي كانون در گذشته و خصوصاً اين يك سال اخير و رنج هاي وارد شده بر معلمين ایراد سخن كردند، كه در نهايت اين جمع، با اجراي يك سرود به مناسبت فداكاري شهيد خانعلي و بزرگداشت مقام اين معلم در ساعت 17 با آرامش كه نشانه ی فرهيختگي و هوشياري معلمان بود به پايان رسيد.
فریاد معلم
